İSTANBUUUULLL!!!!

Çok özlemiştim bu sefer İstanbul'u. Kalabalığı, gürültüsü,kokusu denizi, tuzu herşeyi burnumda tütüyordu artık. Çok kısıtlı bir süre için 3 günlüğüne istanbuldaydık. Neye yetti aslına bakarsanız hiçbirşeye. Sadece tadımlık sevdiklerimi gördüm ve geldim.
Biricik yeğenim Berke'nin sünnet düğünü vesilesi ile gittik memleketime. Cuma günü sabah errrrkenden kalkıp attık kendimizi sokaklara, son ana kadar taksi kullanmadık, minibüsle "Bakırköy",trenle "Eminönü", tramvayla "Kabataş",vapurla "BÜYÜKADA"... Kürşat ve benim için Büyükada'nın anlam ve önemi farklıdır:) İk defa Cerenimizle gittik! anılarımızı yadettik...
Hep oturduğumuz iskendercide iskenderler yendi gezildi dolaşıldı dondurmalar yendi, dönüş yolunda vapurda çaylar içildi,martılara simit atıldı,köpük köpük istanbul boğazı ciğerlerimize çekildi. Başka türlü İstanbulda olduğumuzu hissedemiyoruz ikimizde... ertesi gece oğluşun sünneti vardı hazırlandık veeee ta ta ta taaaaamm, tüm organizasyon şahane olmuştu. Oğluş bir paşa kızımda bir prenses gibiydi. Tüm sevdiklerimizi gördük, yıllardır görüşemediğimiz dostlarımızla hasret giderdik.Düğün günü çok az fotoğraf çekebilmişim. Şu an için olanları paylaşıyorum, ama Gayecikle, abimlerle çekilen fotoğraflar sonradan bana ulaşır ulaşmaz bloga ekleyeceğim. Bu arada atlamadan kızımın Bakırköy-Eminönü hattı treninde ortadaki demire tırmanıp bütün gücüyle bağıra bağıra İSTİKLAL MARŞI'nı okuyup herkesten aldığı alkışı hiç unutmayacağım(fotoğrafı babasının yanında demire tutunmuş olan:).
Kısıtlı zamanda gidemediğimiz taksim ve sanat galerileri için de önümüzdeki haftalarda bir haftasonu yine istanbul'a kaçmaya karar verdik:)

Üçü bir arada...

ANNEM...(Bu yazım sana özel...)

Geçen gece "öyle bir geçer zaman ki" filminin sezon finalini izlerken göz yaşlarım sel oldu...
Aylin'i doğuma uğurlayan annenin gülen yüzünün altında ki üzüntü ve kapıda bekleyişleri...
Canım annecim, 2008 yılı Ekim ayının 10. gününde tüm sevdiklerimle birlikte,
ben tüm mutluluğumla giderken yavrumu kucağıma almaya,
o bütün yüreğinide benimle gönderdi ameliyathaneye.
Biliyorum...
Ben gözden kaybolur kaybolmaz hıçkırıklara boğuldu yüreği.
Herkes mutlulukla bebeğimizi beklerken kapıda,
o sadece beni bekledi...
Beni merak etti.
Önce yavrum dedi,
sonra yavrusu...
Biliyorum hissettiklerini,
çünkü...
Yıllar önce tiroid ameliyatına girdiğinde, Haseki hastanesi koridorlarında bende tüm yüreğimi seninle göndermiştim ameliyathaneye.
Ve ben babamı, sıkıldın beklemekten hadi git bir gazete al diye yolladığımda, güçlü durmak ve güç vermek adına bastırdığım bedenimde dolup taşan göz yaşlarım, babamın arkasını dönmesiyle çığrından çıktı...
Bir kızım olduğu için çok mutluyum,
umarım bende kızıma senin gibi bir anne olabilirim.
Annecim sen hep benim yanımda ol !
Seni çok seviyorum,
can dostum,
kan kardeşim,
kocaman kalbi ve kocaman kanatlarıyla beni sıcacık saran
CANIM ANNEM...

Ceren'in kendisine edindiği ilginç rahat mekanlar;)

Ceren kimi zaman mutfakta dolaba girer cam kapağını kapatır içinde oturur kimi zaman ben elbise seçerken gardrobuma girer kıvrılır oturur kimi zamanda böyle koltuk kolçaklarına uzanıp tv seyreder. O kadar da rahat görünüyorki orada, benim bile uzanıp bir deneyesim geliyor.

Feza Ceren'den Haziran fotografları...

Sihirbaz kardeşler !

Sihirbaz kardeşler Utku ve Feza Ceren'den bir sihir gösterisi...

Mim!

Beni mimleyen Çok şeker Tarkan'ın annesi Sibel ve Gencer'in annesi
Seda'ya çok teşekkürler. Sizleri okumak büyük zevkti kızlar.

Ödülün kuralları:

1 - 11 kişiye bu ödülü yollamam gerekiyor.

Sevgili Gayecim,Nermincim, Ayçacım, Sevilcim, Neslicim, Beyzagül'ün annesi; Nurgülcüm ve aşkım sizleri mimledim çok öpüyorummm...
(mim sayısını arttırıcam şimdi çook uykum geldii)

2 - Ödül sahiplerine ödüllerini haber vermem gerekiyor.


3 - Ve işte 7 kalemde ben:

1. SABIRSIZ. Bu konuda kendimi anlatmam çok güç, bende ki en baskın özelliklerimden biri. Şöyle diyebilirim, bir hediye paketletirken mağazada eleman biraz yavaşsa bile paketi elinden alıp çooook kendim paketlemişimdir...
2. ANAÇ. Sadece kızıma karşı değil bu gerçekten elde olan bir olay değil, yanımda yöremde kim varsa sanki o insanların mesuliyeti bana aitmiş gibi bir his..
3. DİSİPLİNLİ. Çok önemlidir disiplin benim için, iş hayatımda, özel hayatımda, yapmam gereken görevler konusunda...
4. AİLESİNE BAĞLI. Eşim, kızım, ve bütün ailem onlar benim herşeyim.
5. AZİMLİ. Karar verdiğim bir şey kafamda bittiyse mutlaka hayata geçer, bunun için ne kadar çalışmam gerekirse gereksin, sonuç hep azimle paralel.
6. MERHAMETLİ, Dayanamam düşküne, ihtiyacı olana... Ama bu bende ki içim ezile ezile, oturup gördüğüm bir kareye günlerce ağlayabilirim...
7. Veee tabii ki her kadının ortak özelliği; DUYGUSAL :) Bunu açıklamama gerek yoktur sanırım:)



4 - Beni bu ödüle layık gören sevgili Sedacığıma ve Sibelciğime kucak dolusu sevgiler..

5 - Bu da ödülümüz :

Feza Ceren dans girişimleri

Kızımın Babi'si için bir kaç foto...

Bu kızla işimiz var :))

Ödül töreninden kareler...

Kürşat ve ben sergiyi gezerken...


Babam Belediye başkanı'nı sorularıyla sıkıştırma aşamalarında :))


Ödül alanların toplu resimleri...


Tören sonrası hep birlikte yemeğe gittik...

7 Mayıs Pazartesi

Bu pembe olan...


Serhat'ın muşmulaları..Yani Antalya adıyla muşmala




Fevziye annemin çiçekleri her zaman canlıdır.


Bunlar da annemin çiçekleri ...


Feza Ceren'in saçını, babasının kafasına koyduk,babası da uzun saçlı oldu.
Kısa saçlı hali tercih edilir :)


Tatlı kızım suluboya denemelerinde...

Zordur Feza Ceren'i uyutmak :)

Her gece Feza Ceren'i uyuturken bu mücadeleyi ve daha fazlasını veriyoruz...
Tatlı kızım uyumamak için, kaç tane masal anlatırsam anlatayım ''babacım son bi tane daha anlat,ama bu son'' diyerek her seferinde beni yine kandırmayı başarıyor :)
''Öpücem yaklaşın'' diye kandırıp birdenbire avını kafasından yakalayıp 5 dakika da öyle kazanıyor :)

23 NİSAN KUTLU OLSUUUN!!

Kızımın bu yıl 3. 23 Nisan çocuk bayramı! Sabah errrrkenden uyanıp beraber kahvaltımızı yaptık ve gösterileri izlmeye gittik. Bugün kızımın günüydü ve o ne isterse öyle geçecekti günü... Gösterilerden sonra bir öğle yemeği, güzel bir tiramusu yendi ve onun en sevdiği yere oyun parkuruna gittik. Kalan kurtlarını da orada döktükten sonra oyuncak alışverişi veee arabasında uyuya kalan bir bayram çocuğu olarak günümüzü noktaladık. Yaşasın 23 nisaaan!

Feza Ceren'den İstiklal Marşı çalışması...